— Przekaż Michałowi… — głos Anny był spokojny. Zaskakująco spokojny. — Przekaż mu, że zgadzam się na rozmowę. Ale nie z tobą. Z jego prawnikami. I z moimi.
Klaudia uniosła brew, wyraźnie zaskoczona. Nie tego się spodziewała. Liczyła na łzy, krzyk, może błaganie. Nie na taki chłodny, wyważony ton.
— Twoimi prawnikami? — prychnęła. — Anka, nie bądź śmieszna. Ty nie masz…
— Wyjdź. Teraz. — Anna spojrzała na nią tak twardo, że Klaudia mimowolnie wstała.
Przez chwilę chciała coś jeszcze powiedzieć, ale się powstrzymała. Chwyciła torebkę i wyszła, trzaskając drzwiami.
Anna została sama. Siedziała nieruchomo przez długi czas. Potem wstała i podeszła do starej komody w gabinecie. Otworzyła dolną szufladę. Leżały tam dokumenty, których Michał nigdy nie uważał za ważne: umowy, faktury, notatniki z odręcznymi obliczeniami, stare maile wydrukowane „na wszelki wypadek”. Cała historia LAVANDA Studio — zapisana jej ręką.
Uśmiechnęła się po raz pierwszy od wielu tygodni.
Następnego dnia rano zadzwonił pierwszy telefon. Potem drugi. Trzeci. Anna nie spieszyła się z odbieraniem. Wiedziała już, co się dzieje. Wiedziała to od dawna, tylko wcześniej nie chciała spojrzeć prawdzie w oczy.
Po południu Michał pojawił się osobiście. Bez Klaudii. Bez pewności siebie, którą jeszcze niedawno nosił jak zbroję. Zmęczony, nerwowy.
— Musimy porozmawiać — powiedział cicho.
— Oczywiście — odparła Anna. — Mój adwokat będzie za dwadzieścia minut.
Michał zamarł.
— Jaki adwokat? Anka, nie komplikuj…
— To ty wszystko skomplikowałeś — odpowiedziała spokojnie. — W chwili, gdy uznałeś, że nic nie znaczę.
W kolejnych dniach prawda wychodziła na jaw kawałek po kawałku. LAVANDA Studio było zarejestrowane na nich oboje. Większość początkowych inwestycji pochodziła z oszczędności Anny — udokumentowanych co do złotówki. To ona stworzyła koncepcję marki, standardy obsługi, bazę stałych klientek. Wszystko było zapisane, zarchiwizowane, potwierdzone.
Ale to nie było wszystko.
Anna odkryła też coś, czego Michał był pewien, że nigdy nie wyjdzie na światło dzienne: ukryte kredyty, ryzykowne umowy, zobowiązania podpisane bez jej wiedzy. Salon wyglądał na dochodowy, ale pod spodem był kruchy jak szkło.
Kiedy Klaudia dowiedziała się, że konta mogą zostać zablokowane, a sprawa trafić do sądu, zniknęła równie szybko, jak się pojawiła. Krótka wiadomość, chłodna i bez emocji, wystarczyła. Michał zrozumiał, że dla niej był tylko przystankiem.
Sprawa rozwodowa ciągnęła się miesiącami. Była męcząca, pełna dokumentów i spotkań, ale pozbawiona krzyków. Anna nie chciała taniej zemsty. Chciała sprawiedliwości.
Ostatecznie zapadła decyzja: udziały w LAVANDA Studio zostały podzielone, ale pełne zarządzanie operacyjne powierzono Annie. Michał otrzymał finansową rekompensatę i zobowiązanie do całkowitego wycofania się z prowadzenia salonu.
W dniu podpisania ostatnich dokumentów Michał długo na nią patrzył.
— Nie wiedziałem, że jesteś taka — powiedział cicho.
Anna uśmiechnęła się smutno.
— Zawsze taka byłam. Tylko ty nie chciałeś tego widzieć.
Kilka miesięcy później LAVANDA Studio otworzyło się na nowo. Bez fajerwerków. Bez głośnych zapowiedzi. Z nowym zespołem, odświeżonym wnętrzem i inną atmosferą. Klientki wróciły. Wiele z nich nigdy tak naprawdę nie odeszło.
Anna przychodziła pierwsza i wychodziła ostatnia. Ale to zmęczenie było inne. Uczciwe. Jej własne.
Pewnego wieczoru, gdy siedziała sama w salonie, a w powietrzu unosił się delikatny zapach lawendy, zrozumiała, że straciła wiele: męża, dawną wersję życia, złudzenia.
Ale odzyskała coś znacznie cenniejszego.
Siebie.
