Wszystko zaczęło się w odległym 1984 roku, kiedy mężczyzna i jego koledzy, pracujący jako listonosze w małej tureckiej wiosce, postanowili skrócić drogę, przejeżdżając przez pole. Podczas przejazdu przez pole listonosze zauważyli rannego łabędzia, leżącego w samym środku pola z połamaną skrzydłem.
Ten łabędź okazał się niesamowicie pięknym stworzeniem, jego gracja oczarowała wszystkich. Mirzan poczuł silną współczucie dla tej bezradnej ptaszyny i nie mógł po prostu zostawić jej na pastwę losu. Ostrożnie podniósł łabędzia i umieścił go na tylnym siedzeniu swojego samochodu. Listonosz kochał zwierzęta, dlatego po skończonej pracy postanowił zabrać łabędzia ze sobą do domu. Nie można było pozwolić, by biedaka zjedli drapieżniki.
W domu Mirzan zaczął leczyć swojego niezwykłego uratowanego pupila. Okazało się, że łabędź to samica, a listonosz nazwał ją Garip, co w tłumaczeniu oznacza «dziwaczna». Od tego momentu rozpoczęła się wierna przyjaźń między ptakiem a listonoszem. Mirzan pomógł Garip wyzdrowieć i szybko wróciła do normy. Mimo że Garip znów mogła latać, nie chciała opuścić swojego wybawiciela.
Mirzan umieścił ją w szopie na tylnym podwórku swojej farmy, sądząc, że łabędź wkrótce poleci w dalekie strony. Przecież jak ptak może zostać na farmie, mając wolność latania? Ale Garip nie chciała rozstać się z jej wybawcą. Szybko przyzwyczaiła się do nowego miejsca i znalazła wspólny język z innymi zwierzętami na farmie, w tym z kotami i psami.
Czymkolwiek Mirzan się zajmował na farmie, jego wierny biały towarzysz zawsze był blisko. Wieczorami chodzili razem na spacer, ciesząc się świeżym wiejskim powietrzem. Garip, choć nie potrafiła mówić ludzkim językiem, zawsze była obecna, wspierając listonosza swoją obecnością. Większość czasu łabędź spędzała w swoim zagrodzie, ale ani razu nie próbowała odlecieć.
Zadziwiające, ale ta ptaszyna pozostała wierna swojemu właścicielowi przez 37 lat! Mirzan uważa Garip za swoje dziecko i często mówi dziennikarzom, że mogła już dawno odlecieć, ale postanowiła zostać przy nim. Ich życie razem było błogosławieństwem dla obojga.
Z danych brytyjskiego rezerwatu łabędzi wynika, że średnia długość życia tych ptaków w dzikiej przyrodzie wynosi około 12 lat, a w chronionych warunkach mogą dożyć 30 lat. Mirzan przyjął łabędzia pod swoją opiekę 37 lat temu i wciąż żyją razem, ciesząc się sobą z dnia na dzień! Od momentu, kiedy spotkali się w 1984 roku, listonosz i łabędź nigdy się nie rozstali. Nawet podczas powodzi w ich wiosce, Garip nie próbowała odlecieć. Dziś ptak rzadziej towarzyszy swojemu właścicielowi w spacerach, ponieważ czas nieubłaganie płynie i przynosi swoje zmiany. Ale Mirzan szczerze ma nadzieję, że jeszcze wiele szczęśliwych dni spędzi z Garip.
