Pewnego dnia kobieta odkryła na swoim podwórku dwa malutkie kociaki, które dopiero co się urodziły. Wsadziła je do pudełka i zabrała do schroniska. Na miejscu był weterynarz, który zbadał maluchy, okazało się, że były wcześniakami.
Dziewczynkę nazwano Moniką, a chłopca – Rossom.
Kiedy kociaki nieco podrosły i zaczęły raczkować, okazało się, że mała nie może poruszać tylnymi łapkami. Ponieważ maluchy wymagały specjalnej opieki, szczególnie Monika, wzięła je do siebie do domu pracownica schroniska, Carol.
Codziennie dziewczyna robiła szarej piękności masaż niedziałających łapek, dodatkowo je rozciągając, tak jak nauczył ją weterynarz. Wszystkie te starania nie poszły na marne. Z czasem malutka zaczęła próbować chodzić, a po kilku tygodniach biegała już nie gorzej niż jej braciszek.
Kociaki są bardzo ze sobą zżyte, ale mają zupełnie różne charaktery. Chłopak rośnie na spokojnego i cichego, a dziewczynka to mała łobuziara. Carol jest pewna, że przed maluchami czeka szczęśliwe kocie życie u dobrych i troskliwych właścicieli.
